lawlawsal's blog

  • Join me on Facebook!

  • lawlawsal

    Blog Name - lawlawsal

    Blog Address -

    Created Date - 1st January 2009

    Mail Address -

August 2019 Update

Posted by lawlawsal on August 12, 2019

Ok looking back, these posts are cringe, but Imma keep these up for memories and nostalgia.

If you’re my friend or someone I know, let me know you’ve stumbled across this and make me cringe hahah.

What happened?

Good ol’ days


Life happened I guess? My last post was in May 2010, so I was about 12 years old and was having a great time during my 7th grade. NOT. Between 11 and 15 were some hard times especially at school, but hey my last school year was the best time of my life so I’d gladly take that.

I guess wordpress was blocked for a little while in 2010, and then I moved to a custom html webpage (that I totally did not copy from the YgnUtd webpage), and later just stopped blogging and stuff.

Unfortunately, some time between 2010 and 2018, my blog was deactivated for suspicious activity, and I couldn’t even log in from my original account. All I could do was look back from the Wayback Machine to get some nostalgia. But luckily, sometime last year, I contacted the wordpress team and they reactivated my blog and YAY! Everything is back up now (Except for many of the photos, which suck because there’s a lot of good photos that will bring me back a lot of memories 😦 … ).

On the other hand, I started blogging in 2007/2008 in a different website (which was actually a community website by Ning). My first ever website was but sadly, its gone forever now. I dived a little bit more into why, and I guess Ning became a premium service a while back, and they probably just deleted all inactive sites.

Anywaysss!! Why am I updating a 10 year old blog with zero visitors?  Let me tell you.

Recently, I was on a hunt to find a youtuber user who uploaded a live Jason Mraz video (I’m a big, BIG, Jason Mraz fan). I wanted to thank them personally because there’s one video they uploaded that affected me emotionally (in a good ugly way that I needed), and I wanted to send them an heartfelt thank-you letter.

During my hunt, I found a random blog who shared that video, and I emailed them asking if they were the original uploader (they weren’t, but that’s not the point). A beautiful thing I learned from this hunt was that this blogger started blogging ages ago, but is still blogging. It made me happy. From my perspective at least, Personal blogging have died, compared to how it was a decade ago. I’d often come across old blogs, and I would check the date of their latest post, and it always makes me sad to find that all of them haven’t posted in many years, and have likely left their blog.

I also had a wonderful experience during my email interaction with this blogger. I wrote to her about how her blogging gave me some joy, and that she has such an inspiring blog. She was happy to hear my kind words about her blog, and I was happy to be a pleasant stranger as well haha.

Overall, her blog inspired me. I have always wanted to have some kind of a diary (daily diaries never worked for me by the way) that I can look back at, and I remember I have this blog. Although this blog isn’t a personal diary kind of blog that I wish I had, it still shows a lot about how I used to be, and gives me the memories of the old days.

I hope this blog never gets deleted (Please WordPress), and I hope that in 10 years, I’ll come back here and remember this exact moment.

Thanks Tiffany for the inspiration.

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

The Internet

Posted by lawlawsal on September 1, 2019

1 September 2019

I remember when I was 9, I consciously appreciated how amazing the internet is. Internet was not only new in my life, but it was also during its beginning phases in Myanmar. Video calls (remember VZOChat? ooVoo?) were a stable part of my life, and I remember appreciating how amazing it is to SEE and talk with someone from anywhere in the world. You don’t need to be a million-dollar broadcasting channel to stream a live feed; A click of a button is all you need! And it’s REAL TIME! Some big box called “the computer” and a bunch of wires, that’s all you need. At 21 years old today, it still amazes me how incredible technology is.

I was always into technology. At around 5-6 years old, I would always be playing around with my parent’s flip phones, and their Nokias. Heckk, once, there was an unused cellular flip phone lying around, so my parents gave it to me and from then, it was ALWAYS by my side for the next few years. It had no games, apps, or a camera. It couldn’t even make a phone call (911 worked though. Freaked us out when they actually picked up). But it made me so happy. All I do is just switch around menus. 99% sure it is this phone, but if not, certainly a phone very similar to this.


My childhood love

I got off tangent there.

The internet really excited me. Around 2007, blogging community was growing, and I became part of it (This blog was created a few years after that; I started way before this with a Ning website). If anyone from back then is reading this, remember ProblemClean GoogleTalk ChatRoom? or MyanmarITDevelopment? or maybe even.. MyanmarITUpdate??

I branded myself as a 9 year old blogger (which is cringe today.. but it was a different time back then. And I was 9. What do I know). They were amazing times. I learned so much, and I CREATED so much! I was happy, because I was creating things that many people older than me were not! Sometimes, when I was the center of attention, I would also enjoy it! I chatted with adults EVERY SINGLE DAY, and many of them appreciated what I did (of course they’re also being nice because I’m a kid but I appreciate it nonetheless). I’ll make a different post about my journey as a blogger, because it was a big deal to me, a huge part of my life, and there are a lot of things I want to share!

Softwares, Computers, Internet, Websites; They all excited me so much.. I was always trying to learn and figure out what they are, playing around with html and css in an attempt to fix my website, trying to become more knowledgable at computers just because it. is. so. much. fun! That was until I was about 13 or so anyways. Since then, I lost the drive and the motivation. And I miss it so much.

I’m still so in love with technology today. It still excites me. I follow tech Youtubers. Tech subreddits. Tech shows. Watching and reading tech related stuff was and is still never a burden to me. It’s just like watching entertainment stuff. It is entertaining. But sadly, I’ve lost the drive to go out of my way to learn new stuff. A very big example is Programming. I love it. I love the logical challenges it brings. I especially LOVE automating things. Creating programs. Oh boi how I wish I was very good at programming. But I haven’t fully pushed myself to the max to improve myself. I’m still an absolute beginner because I never took the time. Writing about it now in words actually kinda makes me wonder why. It’s not because I’m discouraged by the long journey programmers go through. It’s also not because I don’t enjoy it, because on multiple occasions, I’ve gone on weeks and months of programming, and enjoyed it SOOOO much. I think I’m starting to realize a certain reason why, but I’ll leave it out of this post. But If that is the reason why, then I’m hoping I can be that excited kid again soon, and have the drive to push myself in the future! At least I hope.

Ok this post isn’t organized at all, going from topic to topic. Shows how little I write and how much I suck at it. Welps. I hope to improve.

Ahh. In Conclusion, I love the internet. I’ll title the next post “The Internet (Actual Post)” because I didn’t get to talk about a lot of the actual stuff I want to talk about in this one lol.

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Posted by lawlawsal on May 25, 2010 အား ျမန္မာျပည္မွ (အဟမ္း) wordpress server အားလံုးကို ပိတ္လိုက္ပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဒီၾကားထဲမွာ မည္သည့္ပို့စ္မွ မတင္ျဖစ္သလို ဆိုက္ အသစ္တည္ေထာင္ေနျခင္းေၾကာင့္ မအားလပ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ေလာေလာဆယ္ ၏ ဘေလာ့သည္ မွ ကိုယ္ပိုင္ လိပ္စာအေနျဖင့္ သို့ ကူးေျပာင္းျပီျဖစ္ပါတယ္။

ဘေလာ့ဖတ္ခ်င္သူေတြအေနျဖင့္ သို့ လာေရာက္ဖတ္ရွဳနိုင္ေၾကာင္း အသိေပးေၾကညာေမာင္းခတ္ေမာင္းတီး လိုက္ရပါတယ္ ခင္ဗ်ား

Posted in တစ္ျခား | Leave a Comment »

ဆိုက္အမ်ိဳးဆံုက ေဒၚင္းနိုင္မဲ့ VDownloader 1.12

Posted by lawlawsal on February 12, 2010

အရမ္းေကာင္းမြန္တဲ့ Video Downloader တစ္ခုပါ။

VDownloader ဟာ ဆိုက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဗီဒီယိုေတြကို လြယ္ကူစြာပဲ Download နုိင္ပါတယ္။ေအာက္ပါဆိုက္ မ်ားျဖစ္ပါတယ္..

* Youtube (in HD if available)
* Google Video
* DailyMotion
* MySpace
* Veoh
* GoFish
* Netlog
* Blip TV
* Porkolt
* Metacafe
* 123 Video
* Bolt
* Vreel (Beta)
* Clevver
* Tudou
* VSocial
* Lulu TV
* Guba
* HideBehind
* Dale al Play
* Yahoo! Video
* Hispavista
* Vimeo

Vdownloader ဟာ တစ္ခါထဲမွာပဲ AVI, MPG, iPOD, PSP, 3GP, VCD, SVCD, DVD, FLV , MP3 စတဲ့ ဖိုင္ format ေတြကိုလဲ ေျပာင္းလဲ သံုးဆြဲနိုင္ပါေသးတယ္။

5.23MB ပဲရွိတာေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာ အျမန္ေဒၚင္းနိုင္ပါတယ္။

Posted in ဖိုင္မ်ား | Tagged: | 3 Comments »

Cartoon Maker

Posted by lawlawsal on November 21, 2009

ဖိုင္မတင္ရတာၾကာျပီ…. 😀

ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းပံု တို႕ ၊ ကိုယ့္မိသားစု ပံု ကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ရယ္စရာေလးျဖစ္ေအာင္ လုပ္လို့ ရ တဲ့ ေဆာ့၀ဲေလးပါ။ က်ြန္ေတာ္ ေတာ့ မသံုးၾကည့္ရေသးဘူး… 😀 …ယူခ်င္တဲ့လူေတြ ယူျပီး စမ္းသံုး ၾကည့္ေပၚ့။ မၾကိဳက္ရင္ က်ြန္ေတာ့္ကိုေျပာ အသစ္ထပ္တင္ေပးမယ္။ 🙂

Download Link

Posted in ဖိုင္မ်ား | 2 Comments »

ဂစ္တာ ၾကိဳးညွိဖို့အတြက္ Digital Guitar Tuner

Posted by lawlawsal on November 6, 2009

ဂစ္တာၾကိဳးညွိဖို့အတြက္ ေဆာ့၀ဲေသးေသးေလး…

Download Link

Posted in ဖိုင္မ်ား | Tagged: | 1 Comment »

ခ်ယ္လ္ဆီး Vs မန္ခ်က္စတာ ယူႏိုက္တက္ ပြဲႀကီးပြဲေကာင္း မတုိင္မီ ပရိသတ္မ်ား၏ အျမင္မ်ား – SoccerMyanmar

Posted by lawlawsal on November 6, 2009

Soccer Myanmar
ခ်ယ္လ္ဆီး Vs မန္ခ်က္စတာ ယူႏိုက္တက္ ပြဲႀကီးပြဲေကာင္း မတုိင္မီ ပရိသတ္မ်ား၏ အျမင္မ်ား

ပရိသတ္ – ေလာေလာဆယ္ (ခ်ယ္လ္ဆီး)

ဘယ္သူ ေျခသာမယ္ ထင္လဲ?
ခ်ယ္လ္ဆီးပဲ ပိုေျခသာမယ္ ထင္တယ္၊ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဒီရက္ပိုင္း ေျခစြမ္းက အရမ္းေကာင္း ေနတယ္ေလ။

ကိုယ့္အသင္းရဲ႕ အားသာခ်က္?
ပြဲတုိင္း လိုလိုမွာ ဒေရာ့ဘာက ဂိုးသြင္းေနတယ္။ ေနာက္ၿပီး အသင္း ကစားပံုကလည္း အခ်ိတ္အဆက္ မိေနတယ္။

ၿပိဳင္ဘက္ရဲ႕ ေၾကာက္စရာ အေကာင္းဆံုး အရာ?
တိုက္စစ္လို႔ ထင္တယ္။ မန္ယူက ဂိုးသြင္းတာ တိက်တယ္။ ေနာက္ၿပီး ခ်ယ္လ္ဆီးနဲ႔ ေတြ႔တုိင္းလည္း ေနရာစံုကေန ဂိုးသြင္းေနတတ္တယ္။

အႏိုင္ရမယ္လုိ႔ ယံုၾကည္လား?
သေရလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ အသင္းႀကီး ႏွစ္သင္း ေတြ႔တာဆိုေတာ့ ဘာမဆုိ ျဖစ္ႏုိင္တယ္ေလ။

ခန္႔မွန္း ရလဒ္?
ခ်ယ္ဆီး ၂ – ၁ မန္ယူ

Posted in တစ္ျခား | Tagged: | Leave a Comment »

Happy Birthday My Sisiter

Posted by lawlawsal on November 2, 2009

birthdaysister.gif’ />

ဒီေန႕က က်ြန္ေတာ့္ မမ ေမျဖိဳးသီ ရဲ့ေမြးေန႕ ေလ။အင္း.. ဒါ့ေၾကာင့္ ေမြးေန႕မွာ ေပ်ာ္ရြွႈင္ပါေစလို့..ေနာက္ျပီး ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာလဲ ေပ်ာ္ရြႈွင္ပါေစလို့… အသက္ ၁၀၀၀
အထိ ေပ်ာ္ရြွင္စြာ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္း ေလွ်ာက္လွမ္းနိုင္ပါေစလို့ သားသား ရဲ့ ဒီဘေလာ့ေလး
ကေန ခ်စ္လွစြာေတာ့ မမကို ေမြးေန႕ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ရပါတယ္..။

Birthday Present Box!! What do u think it’s inside the box??hmm.. It’s something inside.That may be the air. 😀

Posted in တစ္ျခား | Tagged: | Leave a Comment »

ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ဒဇိုင္းနဲ့ Search Engine

Posted by lawlawsal on October 25, 2009

ကိုယ့္အေတြးစိတ္ၾကိဳက္ဒဇိုင္းနဲ့ Homepage အျဖစ္လုပ္ထားလို့ရတာေပၚ့။
ShinySearch လင့္ က ေတာ့ ပါ။


ဒါကေတာ့ Hunting ဒဇိုင္းနဲ့ လုပ္ထားတဲ့ဟာေလးပါ။

Posted in တစ္ျခား | Tagged: | Leave a Comment »

aurorageneration ဆူမုိေပါက္စီ, ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္

Posted by lawlawsal on October 24, 2009

ဒီဇာတ္လမ္းေလးကိုေတာ့ က်ြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ခံစားခ်က္အျပည့္နဲ့ဖတ္ၾကည့္
ပါ။ ကိုယ္တကယ္ျဖစ္ေနရသလိုပဲ.။
ကၽြန္မ ရဲ့ခင္ပြန္းက software engineer တစ္ေယာက္ပါ။ သူ ့ရဲ့ တည္ၿငိမ္တဲ့ စရိုက္ေလးကို ကၽြန္မခ်စ္တယ္။ သူ ့ပုခံုးၿပင္က်ယ္ၾကီးေပၚ မွီလိုက္တုိင္း ရရွိလာတဲ့ ေႏြးေထြးတဲ့ ခံစားမႈေလးကို ကၽြန္မခ်စ္တယ္။

ကၽြန္မတို ့ခ်စ္သက္တမ္း ႏွစ္ ႏွစ္အၾကာမွာ လက္ထပ္ခဲ့ၾကတာ အခုဆို အိမ္ေထာင္သက္ ငါးႏွစ္ေတာင္ရွိေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအိမ္ေထာင္ေရးကို ကၽြန္မၿငီးေငြ ့လာၿပီလို ့ဝန္ခံပါရေစ။ သူ ့အေပၚခ်စ္ရတဲ့အေၾကာင္းေတြကလည္း ကၽြန္မအတြက္ စိတ္ပင္ပန္းစရာေတြ အၿဖစ္ေၿပာင္းလဲေနပါၿပီ။

ကၽြန္မစိတ္က သိပ္ၿပီးထိခိုက္ခံစားလြယ္ခဲ့တယ္။ ကၽြန္မတို ့ရဲ့ ဆက္ဆံေရးနဲ ့ကၽြန္မခံစားခ်က္ေတြအေပၚ ကၽြန္မသိပ္ကို ခံစားလြယ္ခဲ့တယ္။ ကေလးငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ခ်ိဳခ်ဥ္သၾကားလံုးကို တပ္မက္တြယ္တာသလို ကၽြန္မတို ့ရဲ့ဆြတ္ပ်ံ ့ၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ခဏေလးေတြကို တမ္းတေနတယ္။ သူခံစားခ်က္ကေတာ့ ကၽြန္မခံစားခ်က္နဲ ့ေၿဖာင့္ေၿဖာင့္ၾကီးကို ဆန္ ့က်င္ဖက္ၿဖစ္ေနတယ္။ သူ ့ရဲ့တည္ၿငိမ္ႏိုင္လြန္းမႈေတြ နဲ ့ကၽြန္မတို ့ရဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးဖြယ္ အခ်ိန္ကေလးေတြ မရွိဘူးလို ့ကၽြန္မထင္လာတဲ့အခါမွာ အခ်စ္ဆိုတာကို ကၽြန္မစိတ္နာစၿပဳလာတယ္။

ေနာက္ဆံုးတစ္ေန ့မွာေတာ့ ကၽြန္မ သူနဲ ့လမ္းခြဲဖို ့ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ကို သူ ့ကိုေၿပာဖို ့ဆံုးၿဖတ္လိုက္ေတာ့တယ္။

“လမ္းခြဲမယ္ ဟုတ္လား…ဘာလို ့လဲ ” သူ ထိတ္လန္ ့တၾကားေတာ့ေမးရွာပါတယ္။

“ကၽြန္မ အရမ္းပင္ပန္းေနၿပီ… ကမာၻေပၚမွာ ၿဖစ္လာတဲ့ အၿဖစ္အပ်က္တိုင္းမွာ ဘာအေၾကာင္းၿပခ်က္မွ မရွိပါဘူး…”

ဒီေလာက္နဲ ့ပဲ ကၽြန္မတို ့ေဆြးေႏြးခန္း အဆံုးသတ္သြားတယ္။

အေတြးထဲနစ္ေနတဲ့ ပံုစံနဲ ့ သူတစ္ညလံုး ၿငိမ္သက္ေနခဲ့တယ္။ သူ ့ကိုကၽြန္မစိတ္ပါပ်က္လာတယ္။ သူကိုယ္တိုင္ရဲ့ ခံစားခ်က္ကို ထုတ္ေဖာ္ႏိုင္စြမ္းမရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္စီက ကၽြန္မ ဘာမ်ားထပ္ၿပီးေမွ်ာ္လင့္ေနရဦးမွာလဲ….

ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ ကၽြန္မကို ေမးခြန္းတစ္ခု ေမးလာတယ္။ “ငါဘယ္လိုလုပ္ေပးရင္ မင္းရဲ့စိတ္ေတြကို ေၿပာင္းလဲႏိုင္မလဲ” တဲ့။

လူတစ္ေယာက္ရဲ့ အက်င့္စရိုက္ဆိုတာ ၿပင္လို ့မရရိုးထံုးစံပဲမဟုတ္လား…။ သူ ့အေပၚေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ကၽြန္မရဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြလည္း ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ပါၿပီ။

သူ ့မ်က္ဝန္းေတြထဲကို နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း ၾကည့္လိုက္ၿပီး ကၽြန္မေၿဖလိုက္တယ္။ “ကၽြန္မေမးခြန္းတစ္ခုေမးမယ္။ ဒါကို ရွင္အေၿဖေပးႏိုင္ရင္ ကၽြန္မ ႏွလံုးသားကို ၿပန္ၿပီးလႈပ္ခတ္ႏိုင္ရင္ ကၽြန္မရဲ့ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ကိုၿပင္လိုက္မယ္…”

“ေတာင္ထိပ္ဖ်ားမွာရွိေနတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္ကုိ ကၽြန္မလိုခ်င္တယ္… အဲဒီပန္းပြင့္ကို ခူးလိုက္ရင္ ရွင္ေသရလိမ့္မယ္ ဆိုတာလည္း ကၽြန္မတို ့ႏွစ္ေယာက္လံုး သိေနၾကတယ္ဆိုပါေတာ့… ဒါဆို ဒီပန္းကို ရွင္ကၽြန္မအတြက္ ခူးေပးႏိုင္မလား” ။

သူၿပန္ေၿဖတာကေတာ့ ….”မနက္ၿဖန္က်ရင္ မင္းကို ငါအေၿဖေပးမယ္” ဆိုတာပဲ။ သူ ့စကားကိုၾကားလိုက္တဲ့ တခဏမွာပဲ ကၽြန္မရဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ စုန္းစုန္းၿမဳပ္သြားတယ္။

မနက္အိပ္ရာႏိုးေတာ့ သူမရွိေတာ့ပါဘူး။ အိမ္ေရွ ့တံခါးနားက စားပြဲေပၚမွာ ႏြားႏို ့ခြက္နဲ ့ဖိထားတဲ့ သူ ့လက္ေရးနဲ ့ေရးထားတဲ့ စာတစ္ေစာင္ကိုပဲ ကၽြန္မေတြ ့ရတယ္။

စာထဲမွာေရးထားတာကေတာ့….. “အခ်စ္ရယ္… ငါမင္းအတြက္ အဲဒီပန္းပြင့္ေလးကို မခူးေပးႏိုင္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္ငါဒီလိုေၿပာတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ငါ့ကို ရွင္းၿပခြင့္ေပးပါ….။”

ပထမ စာတစ္ေၾကာင္းနဲ ့တင္ ကၽြန္မႏွလံုးသားေတြ ကြဲေၾကကုန္ပါၿပီ။ စာကိုဆက္ဖတ္လိုက္ပါတယ္။

” မင္း ကြန္ပ်ဴတာ သံုးတဲ့အခါတိုင္း ကြန္ပ်ဴတာ ပရိုဂရမ္ေတြအားလံုး ကေမာက္ကမနဲ ့ရႈပ္ေထြးကုန္တယ္ေလ…အဲဒီေနာက္ မင္း ကြန္ပ်ဴတာဖန္သားၿပင္ေရွ ့မွာငိုေတာ့တာပဲ။ ဒီပရိုဂရမ္ေတြ ေနသားတက် ၿပန္ၿဖစ္ေအာင္ မင္းကိုကူဖို ့အတြက္ ငါ့လက္ေခ်ာင္းေလးေတြရွိေနမွရမယ္။ ”

“မင္းအၿပင္သြားတိုင္း အိမ္ေသာ့ကုိ အၿမဲေမ့ထားခဲ့တတ္တယ္ေနာ္။ အဲဒီအခါက်ရင္ မင္းအရင္အိမ္ကို ေရာက္ႏွင့္ေအာင္ အေၿပးၿပန္လာဖို ့လည္း ငါ့ ေၿခထာက္ေတြရွိေနရဦးမယ္။”

“မင္းက ခရီးသြားေနရတာကိုလည္း ေပ်ာ္တယ္ေနာ္။ ၿမိဳ ့အသစ္တစ္ခုကို ေရာက္တုိင္း မင္းမ်က္စိလည္ လမ္းမွားေတာ့တာပဲ။ မင္းကို လမ္းရွာေပးဖို ့ငါ့မ်က္လံုးေတြလည္း လိုတယ္ေနာ္ကြာ”

“မင္းနဲ ့မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြ တစ္လတစ္ခါ ေဂါက္ရိုက္သြားတိုင္းလည္း မင္းရဲ့ ႁကြက္သားေတြ နာေနတတ္တယ္ေလ။ ဒီေတာ့ မင္းရဲ့ ဗိုက္သားေလးေတြ နာေနတာကို ေၿဖေပးဖို ့ငါ့ရဲ့လက္ဖေနာင့္ေလးကိုလည္း ခ်န္ထားရလိမ့္မယ္”

“မင္းက အိမ္ထဲမွာေနရတာလည္း ၾကိဳက္တယ္။ မင္းအရြယ္မတိုင္ခင္ အုိစာသြားမွာကို ငါသိပ္စိုးရိမ္တာေပါ့။ မင္းမပ်င္းရေအာင္လို ့ပံုၿပင္တုိေလးေတြ ဟာသေလးေတြကို ေၿပာၿပဖို ့ငါ့ပါးစပ္ကေလးလည္း ရွိေနရဦးမယ္”

“ကြန္ပ်ဴတာ ဖန္သားၿပင္ေတြက မင္းမ်က္လံုးအတြက္ လံုးဝမေကာင္းႏိုင္ေပမယ့္ မင္းတစ္ခ်ိန္လံုးၾကည့္ေနတယ္ေလ။ ငါတို ့အိုလာတဲ့အခါ မင္းရဲ့လက္သည္းေလးေတြ ညွပ္ေပးဖို ့…မင္းဆံပင္ၿဖဴေတြ ႏႈတ္ေပးဖို ့ငါ့မ်က္လံုးေလးေတြရွိေနရမယ္မဟုတ္လား။ ကမ္းေၿခမွာ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တဲ့အခါလည္း မင္းလက္ကေလးကို ငါတြဲေပးႏိုင္မယ္ေလ။ ေနေရာင္ေအာက္က လွပေနတဲ့ သဲၿဖဴေတြကို မင္းႏွစ္သက္တယ္ေလ။ ၿပီးေတာ့ မင္းကို ပန္းပြင့္ေလးေတြရဲ့အေရာင္ကို ေၿပာၿပလို ့ရမယ္။ ”

“ဒါေၾကာင့္ပါကြာ…မင္းကို ငါ့ထက္ပိုခ်စ္ႏိုင္မယ့္သူ ရွိမယ္လို ့မေသခ်ာေသးသ၍ မင္းေၿပာတဲ့ေတာင္ေပၚကပန္းကို ခူးၿပီး ငါမေသပါရေစနဲ ့ဦး။”

ကၽြန္မ မ်က္ရည္ေတြ စာရြက္ေပၚ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ လွိမ့္ဆင္းလာေတာ့တယ္။ သူ ့လက္ေရး နဲ ့မင္ေလးေတြ ့စာရြက္ေပၚ ၿပန္ ့သြားတဲ့အထိပါပဲ။ စာကို ကၽြန္မ ဆက္ဖတ္ပါေသးတယ္။

“ကဲအခုေလာက္ဆို မင္းလည္းစာကို ဖတ္ၿပီးေလာက္ၿပီ။ ငါ့အေၿဖကို မင္းေက်နပ္တယ္ဆိုရင္… မင္းအတြက္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ႏြားႏို ့နဲ ့ေပါင္မုန္ ့ေတြဝယ္လာၿပီး အိမ္ၿပင္မွာ ရပ္ေနတဲ့ ငါ့ကို တံခါးလာဖြင့္လွည့္ကြာ..”

ကၽြန္မအေၿပးအလႊား တံခါးသြားဖြင့္တဲ့အခါ သူ ့ရဲ့စိုးရိမ္တၾကီးၿဖစ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလးကို ေတြ ့လိုက္ရတယ္။ လက္ထဲမွာလည္း ႏို ့ပုလင္းေတြ၊ ေပါင္မုန္ ့ေတြ တစ္ေပြ ့တပိုက္နဲ ့ေပါ့။ အခုေတာ့ ေသခ်ာသြားပါၿပီ။ သူ ့ေလာက္ ကၽြန္မအေပၚ ဘယ္သူမွ မခ်စ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာသြားပါၿပီ။ ေတာင္ေပၚက ပန္းပြင့္ေလးကိုလည္း သူ ့ဘာသာ တစ္ပြင့္တည္းရွိပါေစေတာ့…. ဒါဟာ ဘဝပါပဲ..အခ်စ္ဆိုတာလဲ ဒါပါပဲ။

ကိုယ့္အနားမွာ အၿမဲတမ္းအခ်စ္ရွိေနတဲ့အခါ စိတ္လႈပ္ရွားတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ ေမွးမွိန္ေနသလိုပါပဲ။ အဲဒီအခါ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ ့ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္မႈေတြ ရဲ့ၾကားထဲမွာ တည္ေနတဲ့ အခ်စ္ကို မ်က္ကြယ္ၿပဳဖို ့ၾကိဳးစားေတာ့တာပါပဲ။

အခ်စ္ဆိုတာ ပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ ့ထြက္ေပၚလာပါတယ္။ အလြန္ေသးငယ္ၿပီးတဲ့ပံုစံ နဲ ့လည္းၿဖစ္ႏိုင္တယ္…. သူ ့မွာစံပံုစံဆိုတာမရွိပါဘူး။ အေမွးမွိန္ဆံုးပံုစံေလးလဲ ၿဖစ္ႏိုင္တယ္..ၿငီးေငြ ့ဖြယ္ပံုစံနဲ ့ေရာေပါ့။

ပန္းပြင့္ေတြ…စိတ္လႈပ္ရွားစရာေတြ ဟာ အေပၚယံပါဆက္ဆံေရးတစ္ခုပါပဲ.. အဲဒါေတြ အားလံုးရဲ့ အတြင္းက်က်ေနရာမွာေတာ့ အခ်စ္စစ္ရဲ့ အဓိက ေနရာရွိေနပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒါဟာ ဘဝပါပဲ….

*မူရင္းက ဒီေနရာကပါ
*အေပၚက ပံုေလးကို ကေန ယူသံုးထားပါတယ္

Posted in တစ္ျခား | Tagged: | 1 Comment »